- Pani NN? Dzwonię z komisariatu policji.
Od tego telefonu, do chwili, gdy piszę te słowa, minęła dokładnie doba. W ciągu 24 godzin nauczyłam się wielu nowych rzeczy i dowiedziałam dużo o życiu człowieka, z którym dzieliłam wszystko w ostatnich latach. Popadam w banał: nigdy nie wiesz, kim jest ta druga osoba i co w sobie kryje. Z banału wychodząc: dlaczego mnie spotykają tylko te nieprzyjemne niespodzianki?
Nieopanowany atak płaczu wieczorem przy czytaniu informacji na stronie aresztu śledczego. To samo pytanie: dlaczego ja. Szłam z tym pytaniem w myślach i nie patrzyłam w twarze ludzi na ulicach, wracając do domu.
Fajka za fajką, wypalałam w sobie uczucia, wszystkie po kolei, także te, które żywiłam względem tego człowieka. Potrzebowałam trzeźwo myśleć, bez emocji. Emocje i uczucia to nie to samo, zdałam sobie sprawę i postanowiłam, że pomyślę o tym jutro.
Telefon za telefonem stawałam się śledczym, który przenika nie tylko w następne papiery wyszukane w biurku, ale wdziera się w duszę tego drugiego człowieka. Drobne zapiski w notesie, nieotwarte koperty sprzed lat, nieznane osoby, których nazwiska widnieją na każdym papierze w stercie. Rysuję nowy portret psychologiczny człowieka. Pomagają mi w tym rodzice, przyjaciółka, najbardziej jednak pomaga adwokat, który drobnym żartem mnie rozbraja, pozwalając w pełni doceniać jego przystoją postać, a nie denerwować się tym, co dzieje się wokół mnie.
Staram się ze wszystkich sił nie wejść razem z nim do więzienia. Takiego więzienia, które sama, z łatwością, sobie zbuduję. Życie idzie dalej, trzeba się trzymać banału. Taką prostą decyzję podejmuję przy czerwonym winie, zbyt zimnym, prosto z lodówki wyjętym, otwartym przy jakimś zwyczajnym makaronie, pewnie przez niego gotowanym. Piję wino, by myśleć trzeźwo.
Na jutro zaplanowałam podział czasu między opanowanie uczuć, pracę, widzenie, paczkę, adwokata i nie wiem, co jeszcze. Nie wiem, bo przecież nie wiedziałam rano, jak się dzień potoczy i wolę nie wiedzieć, co przyniesie dzień następny.
Słowo na dziś
Areszt śledczy – miejsce, w którym osadza się osoby tymczasowo aresztowane. Często przejmują też funkcje przejściowego zakładu karnego, dla osadzonych, których jeszcze nie skierowano do właściwej jednostki.
